Jong ondernemerschap: Marcel Bogaarts over zijn start bij New York Pizza
Op zijn 26e is Marcel Bogaarts al franchisenemer van een eigen vestiging van New York Pizza in het Brabantse Steenbergen. Wat begon als een oriënterend bezoek aan de franchisebeurs in Amsterdam, groeide in korte tijd uit tot een olwaardige ondernemersdroom. “Ik heb eigenlijk geen moment spijt gehad,” vertelt hij. “Het voelt niet alsof ik naar mijn werk ga, maar naar mijn thuis.”
Van beursbezoek naar eigen vestiging
Twee jaar geleden bezocht Marcel de franchisebeurs in Amsterdam, zonder exact te weten wat hij zocht. “Ik had al wat vooronderzoek gedaan en zag toevallig dat die beurs eraan kwam. Dat was eigenlijk perfect getimed.”
Op de beurs sprak hij met verschillende formules, maar bij New York Pizza viel alles op z’n plek. “Het concept sprak me meteen aan. En er werd verteld dat er in mijn regio, West-Brabant, nog volop potentie lag.”
Hoewel hij aanvankelijk niet direct voor Steenbergen in beeld was, kwam de kans onverwacht voorbij toen een andere kandidaat afhaakte. “Dat ging ineens heel snel. Het pand was er al en toen zijn we meteen doorgepakt met de gemeente en alle voor-
bereidingen.”
In augustus opende hij officieel de deuren van zijn gloednieuwe vestiging, op slechts tien minuten rijden van zijn ouderlijk huis in Halsteren.
Jong, ambitieus en financieel doordacht
Marcel volgde een opleiding in de detailhandel en werkte daarna in de logistiek. Ondernemen kriebelde echter al langer. “Ik heb altijd goed gespaard en ben bewust met geld omgegaan. Omdat ik nog thuis woon, kon ik deze stap verantwoord zetten.”
De keuze om jong te starten was bewust. “Liever voor mijn dertigste dan erna. En als je iets doet, moet je het goed doen.” Hij investeert liever in de toekomst dan in luxe. “Ik rijd in een auto van duizend euro. Dat maakt me niks uit. Eerst een buffer opbouwen, misschien eerder een huis kopen dan een dure auto. Dat is voor mij logisch ondernemen.”
Drie maanden keiharde leerschool
Voordat Marcel officieel franchisenemer werd, doorliep hij een assessment en screening. Daarna volgde een intensieve training van drie maanden in een bestaande vestiging van New York Pizza.“Je leert echt alles: van vakmanschap tot personeelsaansturing en processen. Ik heb getraind bij een ondernemer met tien winkels. Dan leer je het vak wel van een professional.”
“Als je in een goede regio zit en je pakt voldoende omzet, dan kun je hier echt iets moois van maken. Ik ben nog jong, dit is pas het begin.”
Die periode was zwaar. Marcel combineerde zijn training met een fulltime baan. “Ik werkte soms van zes uur ’s ochtends tot twaalf uur ’s avonds. Dat was echt aanpoten. Na acht weken ben ik gestopt met mijn baan om me volledig op de training en de opening te richten.”
Een vliegende start in Steenbergen
De eerste weken na opening waren intens. “Het was eigenlijk meteen te druk,” lacht
Marcel. “We zijn hier de enige grote fastfoodformule in de regio. Iedereen was nieuwsgierig.”
De opening viel samen met een landelijke actie, wat direct zorgde voor topdrukte. “Je
wordt in het diepe gegooid, maar daardoor leer je snel. Nu is die drukte voor het team de normale gang van zaken.”
Inmiddels draait de vestiging zo goed dat Marcel recent heeft geïnvesteerd in een
tweede oven om piekmomenten beter op te vangen. “Vooral in het weekend zitten we
snel vol met afhaalbestellingen. Dan wil je snelheid en kwaliteit blijven garanderen.”
Leidinggeven op zijn eigen manier
Als jonge ondernemer geeft Marcel leiding aan een team met uiteenlopende achtergronden en leeftijden. “Soms lijk ik wel een beetje jeugdzorg,” zegt hij met een knipoog. “Iedereen heeft een andere aanpak nodig.”
Hij investeert bewust in zijn mensen. Nieuwe medewerkers worden inmiddels ingewerkt door het bestaande team. “Dat is mooi om te zien. Ze nemen verantwoordelijkheid en helpen elkaar.”
Ook op kwaliteit stuurt hij strak. De eerste hygiënecontrole werd direct succesvol afgerond. “Dat begint bij duidelijke verwachtingen vanaf dag één.”
Vrijheid, verantwoordelijkheid en voldoening
Wat hem het meeste voldoening geeft? “Dat het echt van mij is. Ik werk meer uren dan
ooit, maar het voelt vrijer. Je bouwt aan iets van jezelf.”
Geen dag is hetzelfde. “Er gebeurt constant iets. Problemen moet je meteen oplossen en weer doorgaan. Dat houdt het dynamisch.”
Voor Marcel is dit nog maar het begin. Eerst focust hij zich op het verder uitbouwen van een sterke, stabiele vestiging. Schulden aflossen, een buffer opbouwen en het team verder ontwikkelen staan bovenaan zijn prioriteitenlijst.
Maar de ambitie is voelbaar.