Het was de eerste keer dat ik de franchiseconferentie bezocht en mijn ervaring is heel positief. Het is een goed georganiseerd evenement met 3.000 deelnemers waar met Amerikaans enthousiasme over franchising wordt gesproken. Daarnaast is er veel gelegenheid voor kennisuitwisseling met franchisecollega’s en is er een beurs van toeleveranciers van de franchisesector in de VS.
Enkele weken voor mijn vertrek naar Orlando kreeg ik een e-mail van één van de senior partners van DLA Piper. Hij stelde zich voor als mijn ambassador tijdens de conferentie. Om buitenlandse gasten extra te verwelkomen en bij te staan krijgen buitenlandse nieuwkomers een ambassador toegewezen. Het bracht me echt in de stemming om naar de conferentie te gaan en versterkte de verwachting dat het een waardevol evenement zou worden. Ik ontmoette mijn ambassador tijdens de newcomber reception en ook tijdens de conferentie hadden we enkele malen contact.
Grootste conferentie ooit
Met de meeste deelnemers tot nu toe, het grootste aantal sprekers en een leveranciersbeurs met meer square meters dan ooit, was deze 48e conferentie de grootste conferentie uit de geschiedenis van de IFA. Toch slaagt de organisatie erin om een atmosfeer te creëren waarin je je persoonlijk welkom voelt. Bij ontvangst kreeg ik een grote toegangspas omgehangen met daarop in grote letters mijn voornaam en bedrijfsnaam. In mijn geval werd er nog een rode ster op geplakt die ik bij mijn buurman aan de ontvangstbalie niet zag. Vanzelfsprekend vraag je dan als Nederlander naar de reden van het verschil in behandeling. De reactie van de hostess was van hoog US logica niveau: “The red ribbon is a special welcome for first timers. Your fellow attendees can recognize you and make you feel at home in the IFA family.” Inderdaad werd ik de volgende dagen aangesproken op het feit dat dit mijn eerste bezoek was, wat ik in franchise deed en waarom ik uit Nederland naar Orlando gekomen was.
Leadership
Leadership was het centrale thema van de conferentie. Jim Rogers, CEO van de franchiseorganisatie Kampgrounds of America (KOA), was de key speaker. Hij bedankte eerst de IFA uitgebreid voor de uitnodiging die een hele eer was voor zijn organisatie en hemzelf. Vervolgens bedankte hij zijn franchisenemers en medewerkers omdat KOA in 2007 het beste resultaat ooit heeft gerealiseerd. Daarna volgde een presentatie waarin hij aantoonde met autoriteit te mogen spreken over het thema leadership. Hij gaf daarbij uitgebreid inzicht in de ins en outs van zijn organisatie en de weg naar succes. Jim Rogers is van mening dat het hebben van een herkenbare bedrijfscultuur met franchisenemers en medewerkers van de franchisegever en –nemers in een franchiseorganisatie de sleutel van het succes is van iedere franchiseorganisatie. Hij is van mening dat je als topman hier actief aan mee moet werken en het moet uitdragen. Zijn statement is: “Ken de historie van je bedrijf en draag die uit naar alle medewerkers in het netwerk: Be a good story teller!” Hij vat dit hele proces samen in drie stadia:
- have something to say
- say it well
- say it loud
Deze regels gelden zeker voor de inhoud en presentatie van zijn bijdrage. Hij is een overtuigende spreker en beperkt zich niet alleen tot het succes van zijn organisatie, maar geeft veel informatie over de weg ernaartoe. Aan het einde van de presentatie krijgt hij opnieuw een luid applaus en ik applaudisseer van harte mee.
Kennisdeling
Naast de centrale bijeenkomsten zijn er veel kleinere sessies en rondetafelbijeenkomsten waar de deelnemers ervaringen uitwisselen. Aangezien het merendeel van de deelnemers franchisegever is, wordt er veel praktijkervaring uitgewisseld. De onderwerpen van deze bijeenkomsten zijn veel specifieker en je krijgt ook de mogelijkheid om van elkaars inzichten en ervaringen te leren. Overigens is het belangrijk om voldoende business cards mee te nemen naar deze sessies. Aan het begin van de ronde tafel vliegen de business cards als speelkaarten over de tafel, je krijgt er één van iedereen en iedereen verwacht er één terug.
Naast de vele plenaire bijeenkomsten en rondetafelsessies, zijn er twee key note speakers die een icoon zijn op leadership in hun professie.
Bill Marriott junior is chairman en CEO van de gelijknamige hotelgroep die 2.800 hotels exploiteert in 68 landen. Bill junior staat als 80-jarige al 50 jaar aan het roer van de organisatie en heeft als 2e generatie ondernemer van dit familiebedrijf deze internationale uitbreiding bewerkstelligd en het merk Marriott tot standaard in de hotelindustrie gemaakt. Hij vertelt op aanstekelijke wijze over zijn ervaringen en zijn invulling van zijn CEO functie. Hij doet dat trouwens ook op zijn weblog http://www.blogs.marriott.com.
Topspreker
De absolute topspreker van deze conferentie is echter generaal Colin Powell. Het is indrukwekkend om te zien wat een uitstraling deze man heeft en hoe hij de zaal weet te bewerken. Hij vertelt op ontspannen en aimabele wijze over zijn carrière in het leger van sergeant in de demarcatiezone tussen West- en Oost Berlijn tot legerleider in de eerste Golfoorlog en zijn belevenissen in de wereldpolitiek als minister van Buitenlandse Zaken. Zijn invulling van leiderschap en de wijze waarop hij dat weet te presenteren is indrukwekkend. Je vergeet haast dat zijn conclusie dat de VS wereldvrede brengt en er voor gezorgd heeft dat West-Europa al 60 jaar geen oorlog meer heeft gekend, een interpretatie is die niet door iedereen gedeeld wordt.
Spelletjesfestijn
De conferentie heeft ook een leveranciersbeurs. Twee middagen lang presenteren zij zich aan de deelnemers van de conferentie. De leveranciers vertegenwoordigen alle sectoren. Voor mij zijn met name de ontwikkelingen op automatiseringsgebied het meest interessant. De tweede middag eindigt in een spelletjesfestijn. Alle leveranciers organiseren spelletjes waarbij prijsjes te winnen zijn. Dit blijkt traditie. Overigens kun je de drie cash checks van 1.000 dollar wel meer dan een prijsje noemen. Helaas was ik niet de gelukkige om een gedeelte van mijn reis hiermee terug te winnen. Maar de investering in tijd en geld om deze conferentie te bezoeken was het zeker waard. |
