Contact met de toekomst

Franchising heeft een betrekkelijk korte geschiedenis. Het voordeel daarvan is dat je nauwelijks in staat bent om oude koeien uit de stootte halen. Die zijn er gelukkig weinig. En de ontwikkelingen gaan in commercieel, organisatorisch en financieel opzicht zo snel dat een vergelijking met het verleden ook weinig toegevoegde waarde biedt. Ik hoor dan ook nooit iemand in de franchisewereld over ‘goede oude tijden’.
Houden zo! Kennelijk is het allemaal veel beter dan vroeger, voor zover er een vroeger is. Franchising is tenslotte ook een contract met de toekomst, zowel voor de ondernemer als voor de franchisegever. Dat het beter is dan vroeger wil overigens niet altijd zeggen dat het goed is. Er is altijd noodzaak tot verbetering.

Een franchisenemer ziet een franchise nogal eens als een transactiemodel waarin hij betaalt voor bepaalde diensten van de franchisegever en daarom eisen mag stellen. Voor een deel is dit terecht, omdat in een franchiseovereenkomst van beide partijen prestaties worden gevraagd.
Daarop mogen zij elkaar afrekenen. In de praktijk is het wat gecompliceerder en is er veel meer sprake van een managementmodel waarin de ene partij (franchisegever) de andere (franchisenemer) vertelt wat en hoe hij/zij bepaalde zaken moet uitvoeren. Maar hem/haar tegelijkertijd de ruimte biedt om ondernemer te zijn, want de franchisegever heeft grote behoefte aan een gemotiveerde franchisenemer. Hij moet een franchisenemer bovendien uitdagen mee te bouwen aan de verdere ontwikkeling van de keten. Alleen op die wijze komt er een echt win-win model.

Op de binnenkort te houden Onderneem ‘t! beurzen kunnen kandidaat-franchisenemers weer een flinke groep franchisegevers aan de tand voelen, want er is een grote keuze op de drie beursdagen. Dan kunnen zij testen hoe het bij deze franchisegevers staat met de daad-werkelijke invulling van de win-win gedachte. Franchisegevers moeten steeds beter rekening houden met voorbereide kandidaten. Wij hopen dat er goede zaken tot stand komen.

Als voorproefje in dit nummer weer veel nieuws uit de franchisewereld en over individuele situaties. Sign*A*Rama groeit met zijn formule gestaag door en geeft ambitieuze signalen af, zowel op formule gebied als wat betreft groei naar andere markten. Bepaald een ervaren franchisegever is ETOS, dat nog alle tekenen van gezonde ambitie vertoont.
Een verdichting van het netwerk, met verdere versterking van naamsbekendheid en marktpositie, blijft prioriteit. Franchisenemers van diverse ketens geven antwoord op een door de redactie geformuleerde stelling. Daar zitten echt enkele verrassende reacties bij. Nimco won vorig jaar de prestigieuze Visa Retail Design Award. Voor Franchise+ een goede aanleiding om de directie van Nimco aan het.woord te laten. We hebben een update van de ontwikkelingen bij Gonzales restaurants.
Dat franchising binnen een relatie aanstekelijk kan werken bewijst een franchiseneemster van Dr. Vinyl, Lisette van der Berg. Haar partner is franchisenemer bij Autotaalgias. Een leuke combinatie.

En dan is er het afscheid van Frank Egging. In een zich snel ontwikkelende wereld is er vaak (te) weinig tijd om stil te staan bij het feit dat mensen ook een keer afscheid nemen. Voor Frank Egging is dat moment gekomen. Alle reden voor ons om met deze bekende franchisebankier even terug te kijken.

Jan Bezemer,
hoofdredacteur