GEINIG
Weer
een jaar met de hakken over de sloot. Goed, in de detailhandel kregen wij er
een procentje bij en Zalm meldde op de valreep nog even een paar miljard over
te houden. Maar al met al was 2005 geen jaar om bij te schrijven in het Guinness
Book of Records. En omdat wij allemaal druk doende zijn het beleidsplan 2006
op papier te krijgen, moeten wij toch iets verzinnen waarin iedereen zich kan
vinden. Inderdaad gewoon verzinnen, want trekken wij de neergaande lijn door
of prognosticeren wij een geinige groei die eigenlijk nog nergens op gebaseerd
is. Ja, de aandeelhouders willen het graag en volgens de exploitatiebegroting
die wij onze franchisenemers hebben voorgeschoteld, moeten zij volgend jaar weer
flink plussen. Hoe breien wij dat recht?
Ja, dat komt er van als wij de dominante
franchisegever willen spelen, die wel zal bepalen wat goed is voor onze franchisenemers.
En als wij plussen, hebben wij daarin ook groot gelijk natuurlijk. Maar met
een beetje storm en regen merken wij toch snel, dat franchisen op de gebruikelijke
manier helemaal niet bestand is tegen slecht weer. Bij het KNMI registreren ze
dan heel ijverig de neerslag in millimeters, maar in franchiseland meten wij
een enorme stijging van gezeur en gezeik in meters.
Wij merken het al op het
hoofdkantoor. Het personeel verwacht weer een plezierige en welverdiende opslag
en gezien de al maar stijgende werkdruk zeker ook een aanzienlijke uitbreiding
in mensen en materieel. Om dat te financieren zou de fee eigenlijk een paar
procent omhoog moeten. Maar ja, in een waterdicht contract is het moeilijk
in te breken en de rechtsbijstandverzekering van uw franchisenemers blijkt steeds
een aardige stok achter de deur. Het oud Hollandse gezegde van 'ze doen u de
das om' wordt ook steeds populairder in franchiseland. Toch jammer.
In de zaaltjes
is het gesteun en gezucht ook niet van de lucht. De fee moet omlaag, de inkoopprijs
was altijd al te hoog, de bijdrage reclame en promotie gewoon belachelijk en
van de brutomarge is echt niet meer te leven. Wellicht hebben we ze te veel verwend.
Net als met onze kinderen. Met een strak spoorboekje rijden we die in onze iets
te grote SUV zonder roetfilter naar school, naar ballet, het hockeyveld en
noem maar op. Altijd net te laat, maar goed we doen het toch maar. Met het gevolg
dat ze geen notie meer hebben van de gevaren in het verkeer. En dat gaat soms
ook op in franchiseland. Onze franchisenemers zijn geen echte ondernemers meer.
Wij hebben ze verpakt in een maniakaal contract en een verlammend handboek.
Ze zijn ook nog eens dood geknuffeld met advies en begeleiding en het zo georganiseerd,
dat het aanslaan van de kassa een van de weinige taken is die ze geheel zelfstandig
en vooral spontaan mogen uitvoeren. Maar met scanning en gekoppeld aan de moeder
PC op het hoofdkantoor, houden wij zelfs die taak ook nog onder controle.
Misschien
moeten wij het komende jaar een beetje bijsturen. Haal uw franchisenemers maar
eens uit de beschutte winterstalling en zet ze lekker in de wind. laat ze gewoon
weer zelfstandig ondernemer zijn. En doe ook weer net of het uw beste klanten
zijn. Ze betalen fee, dus eigenlijk ook uw inkomen en dat van uw inkoper en
uw coach. En dan is het ook weer niet zo'n grote stap om het partnership weer
een beetje op te poetsen. Met die aanpassingen moet het toch mogelijk zijn
om in 2006 de eventuele teleurstellingen samen te delen, maar vooral de plussen
samen uitbundig te vieren. Wij wensen u in ieder geval alvast een sprankelend
en onstuimig boekjaar 2006.
Frank R Marsman
Directeur Franchise & Marketing Communications |