Drie maanden draaide hij mee, volgde
trainingen en al spoedig wist hij dat dit de omgeving was waarin hij zich thuis
voelde. Sinds 1 januari 2004 is hij franchisenemer.
“Behalve mijn wens om zelfstandig ondernemer te worden vind ik ook dat
er een goede organisatie achter moet staan, in een omgeving met collega’s
die op dezelfde manier denken en waarin je op een hoog kwaliteitsniveau kunt
werken. Ik zou dit vak dan ook nooit hebben gekozen als ik de betrokkenheid die
ik zelf voel, niet had herkend binnen de organisatie. Je wilt kwaliteit, de optelsom
van ervaring en kennis. Dat is de reden geweest om me aan te sluiten als franchisenemer
bij Bruins, naast het feit dat het zelfstandig ondernemerschap me erg aantrok.”
Evenals zijn collega-franchisenemers heeft Bob Verburg een jarenlange ervaring
in topfuncties in het bedrijfsleven. “Het is ons oude vakgebied. Aangezien
ik bij een grootwinkelbedrijf, een boerenorganisatie en als fabrikant heb gewerkt,
heb ik mijn meeste klanten in de voeding- en agrarische sector.”
| Ik wilde aan den lijve ervaren of het klopte wat Bruins
vertelde |
De ervaring maakt gesprekken op leidinggevend niveau met de klanten zeer herkenbaar. “Wat
dat betreft is er niets veranderd. We praten over dezelfde dingen, alleen zit
ik daar dan niet als directeur van het betreffende bedrijf.”
Verburg geeft aan dat hij op dit punt wel heeft moeten leren om nieuwsgierig
te blijven zoals hij dat noemt. “Als directeur zou ik denken, die en die
kandidaat voldoet aan de functie, maar ik leer nu om door te vragen bij de sollicitatiegesprekken
en niet te snel te selecteren. Met in m’n achterhoofd ook de gedachte dat
de kandidaat misschien wel bij een andere functie zou passen.”
Verburg is zeer te spreken over de begeleiding vanuit de franchisegever, niet
alleen bij de start, maar ook daarna. Na zijn inwerkperiode kreeg hij een aantal
klanten toegewezen. “Zo werd ik op gang geholpen. Daarna ging ik zelf bedrijven
benaderen, en langzamerhand hebben we zo’n bekendheid opgebouwd, dat de
bedrijven ons ook zelf weten te vinden. Wel onderhoud ik de relaties met mijn
klantenkring: door gerichte mailings gevolgd door telefonisch contact en bezoeken.
Verder worden afspraken centraal gecoördineerd, zijn we altijd telefonisch
bereikbaar en vervangen we elkaar bij ziekte en vakanties.”
| Ik zou dit vak niet kunnen uitoefenen zonder de meerwaarde
van franchising |
Verdere voordelen van franchising? “Ik
zou best een goede zelfstandige consultant kunnen zijn, maar ik zou dat vak niet
kunnen uitoefenen met de meerwaarde van franchising. De franchisegever kan de
klanten gewoon veel meer kwaliteit bieden.”
Als voorbeelden noemt hij de lagere advertentiekosten voor personeelsadvertenties
door grootschalige inkoop, de uitgebreide database, zodat niet direct hoeft te
worden geadverteerd en de zorgvuldige selectie. Zorgvuldiger dan een zelfstandige
consultant dat menselijkerwijs kan doen.
“Ga maar na: op een personeelsadvertentie reageren soms tien, maar vaak
ook 150 kandidaten. En ze bellen je vaak tussen vijf en zeven uur ’s avonds.
Dat is voor een individuele consultant niet te doen. Je kunt gewoonweg de kwaliteit
van een organisatie niet halen. Het afbreukrisico voor onze klanten is heel klein.
Wij trekken de juiste kandidaten aan en zo zien de mensen ons ook.”
Tenslotte noemt hij de ‘second opinion’: de collega-franchisenemers
kijken bij elkaar over de schouders mee, stellen kritische vragen en controleren
elkaars stukken. “Hoe kritischer je bent, hoe beter je de vacatures invult.”
Cor Nijmeijer |