Een ZZP’er is een zelfstandige
ondernemer die zonder personeel opdrachten van tijdelijke aard uitvoert.
Om gelijk maar even een misverstand uit de weg te ruimen: niet iedere franchisenemer
zonder personeel is een ZZP’er. In de detailhandel komen we het begrip
niet tegen. Een detaillist zonder personeel is geen ZZP’er, omdat
hier geen sprake is van een opdrachtgever/ opdrachtnemer-relatie.
In de dienstverlening
is de ZZP’er inmiddels een bekend begrip.
Trainers, consultants, zorgverleners, monteurs, reparateurs en chauffeurs
beginnen steeds vaker in franchise. Naar schatting zijn er inmiddels al
meer dan 50 ‘ZZP-franchiseformules’ actief. Bekende voorbeelden
zijn Door Training, Eismann en HomeTeam.
Een franchisenemer die als ZZP’er
aan de slag gaat, wordt door de Belastingdienst en/of het Uitvoeringsinstituut
Werknemersverzekeringen
(UWV) beoordeeld op de mate van zelfstandigheid. De franchisenemer moet
daadwerkelijk als ondernemer functioneren. Is dit onvoldoende duidelijk,
dan kan de Belastingdienst of het UWV een relatie tussen een ZZP-franchisenemer
en een of meer van zijn opdrachtgevers beoordelen als een zogenaamde fictieve
dienstbetrekking. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn als een franchisenemer
niet zelf acquireert of geen debiteurenrisico loopt.
De zelfstandigheid van de ZZP’er komt tot uiting op diverse gebieden.
•
Plegen van acquisitie
•
Investeringen plegen
•
Ondernemersrisico lopen
•
Debiteurenrisico lopen
•
Eigen boekhouding voeren (al dan niet uitbesteed)
•
Het uitvoeren van meerdere opdrachten per jaar
•
Het werken voor meerdere opdrachtgevers
•
Inschrijving in het handelsregister van de Kamer van Koophandel
•
Een eigen beroeps- of aansprakelijkheidsverzekering
•
Eigen Algemene Voorwaarden hanteren
Indien de Belastingdienst of het UWV een fictieve dienstbetrekking vaststelt,
wordt de franchisenemer als werknemer behandeld. De opdrachtgever wordt
als werkgever behandeld. Dit heeft uiteraard grote financiële gevolgen,
waaronder verplichte loonheffing en premies.
Voor een franchiseformule bestaat
echter een nog groter gevaar. Het belangrijkste fundament van franchising
is samenwerking tussen twee zelfstandige partijen.
Bij onvoldoende zelfstandigheid van een franchisenemer wordt dit fundament
hard onderuit gehaald.
Bent u voornemens als ZZP-franchisenemer aan de slag
te gaan? Onderzoek dan vooraf de mate waarin u zelfstandig gaat werken.
Gaat u als franchisegever
van diensten werken met ZZP’ers? Zorg er dan voor dat uw franchisenemer écht
als zelfstandig ondernemer kan functioneren! De basis voor franchising
is immers een optimale taakverdeling tussen franchisegever en franchisenemer
die zowel efficiency als lokaal ondernemerschap bevordert.
Behalve voor
de wetgever is echte zelfstandigheid van de ZZP-franchisenemer dus ook
in zakelijk opzicht van groot belang. Dit biedt namelijk de beste
kansen op commercieel succes voor zowel de franchisenemer als de franchisegever!
Maurice
van Rijn
senior consultant Koelewijn & Partners |
