Franchising is op zich al een beproefde
methode om het resultaat van de onderneming te verbeteren. De eersten die
dit begrepen waren de detaillisten. Sinds de jaren zeventig zijn gehele
branches verfranchised. In de negentiger jaren ontdekten de dienstverleners
franchising als middel voor groei en resultaatverbetering. Wat we nu zien
is dat allerlei beroepsbeoefenaren als notarissen, doctoren en fysiotherapeuten
gaan samenwerken in franchiseverband.
Bij winkels zie je het effect van franchising meteen terug in de omzet. De
ervaring leert, dat een franchisenemer onder dezelfde formule in dezelfde
winkel zo’n tien tot dertig procent meer omzet maakt dan een bedrijfsleider
in loondienst. Waardoor? Door het op details beter te doen, beter met de
klant om te gaan, beter te presenteren, meer sfeer in de winkel enzovoorts.
Verder zal een goede franchisenemer beter letten op derving, waardoor zijn
marge beter is en vooral letten op de personeelsbezetting. Teveel personeel
kost hem meteen geld, evenals te weinig personeel, dus is hij hier dagelijks
actief mee bezig. Kortom, meer rendement door meer lokale betrokkenheid.
De franchiseorganisatie kan sneller groeien dan de filiaalorganisatie. Dat
komt door verschillende redenen. De franchisenemer neemt zelf eigen geld
mee. Dat wil zeggen, de organisatie hoeft niet in elke vestiging te investeren.
Dat doet de franchisenemer immers zelf: hij regelt zijn eigen financiering
bij de bank, eventueel onder het arrangement dat de franchisegever heeft.
De tweede reden van versnelde groei is lagere managementkosten. Een franchisecoach
kan ongeveer twee keer zoveel bedrijven begeleiden als een regiomanager van
een filiaalorganisatie. Waarom? De coaching van zelfstandige ondernemers
is een ander takenpakket. Bij ziekte van personeel bijvoorbeeld belt de franchisenemer
gewoon zelf een invaller.
Al eerder gaf ik aan dat een franchisevestiging een hogere omzet en lagere
kosten heeft, dus eerder rendabel is. Kleinere winkelkernen zijn door toepassing
van franchising eerder geschikt als vestigingspunt. De organisatie kan daardoor
veel meer vestigingen ‘kwijt’ in Nederland.
Dienstverleners begrijpen de effecten van franchising op hun marktaandeel
en de resultaten maar al te goed. Deze sector dienstverlening binnen de franchisebranche
vertoont op dit moment de grootste groei. Hypotheekadviseurs, makelaars en
zelfs het spaarbankbedrijf verschenen in franchise op de markt. Daarnaast
zien we sectoren als kinderopvang, thuiszorg en woningcorporaties franchising
toepassen. Ook de ambachtelijke beroepen doen volop mee: installateurs, klusbedrijven,
kappers en autoschadeherstellers hebben zich onder een franchiseparaplu verenigd.
| De dienstverlenende sector vertoont op dit moment
de grootste groei binnen de franchisebranche |
De
beurt is nu aan de beroepsbeoefenaren. Zo verschenen er rond de eeuwwisseling
twee franchiseorganisaties voor notarissen. De notariswet werd gewijzigd
en notarissen mochten en moesten commercieel worden en gaan concurreren.
De eerste franchiseorganisaties voor huisartsen kondigen zich aan. Belangrijk
argument is ontzorging. Een huisarts besteedt zo’n dertig procent van
zijn tijd niet direct aan zijn patiënt maar aan de beslommeringen rond
zijn praktijk. Door een goede taakverdeling tussen hem en de centrale organisatie
krijgt de arts meer tijd beschikbaar voor zijn feitelijke taak: zorg verlenen
of natuurlijk voor privé, want de werkdruk is buitengewoon hoog. Ontzorging
betekent in economische termen, dat je de efficiency van de arts verbetert
door taken te verschuiven naar de centrale organisatie, die deze taken goedkoper
en effectiever en met goedkopere krachten kan doen.
Cost cutting: doe niet
teveel
Het ligt in onze volksaard, wij hebben het poldermodel uitgevonden: een mix
van overleg en onderhandeling. Op zich is daar niets mis mee. Goed overleg
en op zijn tijd een pittige onderhandeling verbeteren de organisatie. Het
gevaar –en zeker vanuit het oogpunt van kostenbeheersing– zit
in de onduidelijkheid die kan ontstaan.
| Eén van de grootste valkuilen in franchising
is onduidelijkheid |
Zeg wat je doet en wat je niet doet.
Doe wat je zegt. Eén van de grootste
valkuilen in franchising is onduidelijkheid. De gevolgen van onduidelijkheid
zijn groot: willekeur en niet efficiënte coaching. Hierdoor ontstaan
ontevreden franchisenemers die niet krijgen wat ze verwachten en daardoor
minder presteren, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ken je formule. Dat
geldt voor de franchisegever, maar ook voor de franchisenemer. Voor beiden
geldt: weet wat je moet doen en doe dat efficiënt en goed. En weet dus
ook wat niet jouw taak is maar die van de ander. Wat je moet doen of mag
verwachten moet goed afgebakend zijn en moet vastliggen in een handboek.
Leer, train en communiceer de formule. Het effect van duidelijkheid is een
veel grotere efficiency en dus lagere kosten. Als de verantwoordelijkheden
goed zijn neergezet voorkom je wat ik dagelijks zie: de franchisenemer die
onnodig zwaar leunt op de centrale organisatie en zo veel extra kosten veroorzaakt
doordat hij zijn taken en verantwoordelijkheden afwentelt. De franchisecoach,
en ook andere mensen bij de centrale organisatie, laten zich onnodig belasten
en doen zelfs andere franchisenemers tekort die wel hun verantwoordelijkheid
als ondernemer oppakken.
Zorgplicht: geen excuus
Hoe zit het dan met de zorgplicht? Ik vergelijk de zorgplicht met die van
een moeder die het eten op tafel zet. De jongelui mogen zelf opscheppen en
hun bord leegeten, ze worden niet gevoerd, ook al lijdt hun gezondheid eronder.
Als ze meer nodig hebben mogen ze er best om vragen en meestal krijgen ze
ook extra. Als ze te lui zijn om zelf op te scheppen en te eten zal moeder
ze er wel op wijzen, maar ze zijn oud en wijs genoeg... In mijn
optiek betekent de zorgplicht van de franchisegever dat je de franchisenemer
een krachtige formule biedt met operational excellence. Met andere woorden:
een formule die zich onderscheidt in de markt en dus duidelijke voordelen
biedt ten opzichte van de collega/concurrent. En tevens een formule ook die
de interne processen goed op orde heeft en ook intern de dingen beter, efficiënter
en dus goedkoper doet. In een handelsbedrijf bijvoorbeeld kan operational
excellence bereikt worden in een primair proces als de logistiek: het op
tijd leveren van de goede spullen. Bij een dienstverlener kan operational
excellence grote voordelen opleveren bij de planning van de werkzaamheden
of de verwerking van informatie. Als zowel de voorkant als de achterkant
van de formule goed op orde zijn, is al een flink stuk van de zorgplicht
van de franchisegever goed ingevuld. Een franchisenemer zal nu meer dan gemiddeld
presteren, indien hij zich in die mate inspant zoals dat van een goed ondernemer
verwacht mag worden.
Permanente begeleiding
Als de verantwoordelijkheden duidelijk zijn afgebakend kan gemakkelijk
het andere deel van de zorgplicht van de franchisegever concreet worden
gemaakt:
het geven van adviezen, informatie en begeleiding. Voor individuele begeleiding
is de franchisecoach onontbeerlijk. Hij of zij bezoekt de franchisenemer
met een regelmaat en coacht en controleert waar nodig. Het meest efficiënt
werkt hij met een goed intranet, waarop alle informatie, adviezen, richtlijnen,
documenten, beoordelingsnormen et cetera voor alle betrokkenen helder en
duidelijk zijn te vinden. Intranet biedt de franchisegever alle mogelijkheden
om tegen lage kosten te voldoen aan zijn zorgplicht.
| Franchising is op zichzelf al een strategie van
kostenbesparing |
Alles wat de franchisenemer
dient te weten is heel toegankelijk op elk moment beschikbaar. Het is aan
de franchisenemer om hier maximaal gebruik van te maken. De vraag: waarom
weet ik dat niet, is eenvoudig te beantwoorden met: omdat je niet op ons
intranet hebt gekeken!
Wij als Koelewijn & Partners hebben zelf al de nodige intranettoepassingen
geïmplementeerd. Uit deze praktijkervaring weet ik, dat een franchisegever
in de retail zeker een halve franchisecoach per veertig vestigingen kan besparen.
En dan heb ik het nog niet over de kwaliteitsimpuls die een dergelijke toepassing
met zich mee brengt. Hierdoor verminderen de kosten en/of kan er meer inhoudelijke,
persoonlijke aandacht aan de franchisenemers besteed worden. In de dienstverlening
is de besparing zelfs nog veel groter.
Conclusie
Franchising is op zichzelf al een strategie van kostenbesparing. Binnen
het overgrote deel van de franchiseorganisaties zijn nog veel besparingen
mogelijk. Door veel duidelijker de verantwoordelijkheden van de franchisegever
af te bakenen en die van de franchisenemer duidelijk neer te zetten worden
de beschikbare middelen efficiënter benut.
Albert Koelewijn |