Volgens de planning wordt op 1 juni 2004 de Wet Financiële Dienstverlening ingevoerd. Veel ondernemingen vallen, zonder dit te beseffen onder de werking hiervan. Het nieuwe regime geldt niet alleen voor aanbieders van hypotheken en bemiddelaars in effecten en kredieten, maar ook voor autoverkopers, keukenspecialisten, witgoedleveranciers en vele anderen die krediet aanbieden om een dure aankoop te kunnen financieren. En er zijn nogal wat partijen in de detailhandel die hun klanten deze faciliteiten aanbieden. “Koop nu en betaal pas over een jaar” of “Wie vóór een bepaalde datum koopt krijgt een financiering tegen uiterst lage rente”. Deze slogans komen we meermalen tegen in reclame uitingen en degene die ze zonder nadenken gebruikt kan in de nabije toekomst op een onaangename verrassing worden getrakteerd.

Een nieuwe wet
Op dit moment ligt het genoemde wetsvoorstel bij de Raad van State en kunnen belanghebbende partijen trachten invloed uit te oefenen op de inhoud. “Met partijen die pas wakker worden als de invoering aanstaande is hebben wij weinig medelijden. Dan is het loket dicht.” Zo stelde Arthur Docters van Leeuwen (voorzitter Autoriteit Financiële Markten) het onlangs in een persconferentie.
Iedere aanbieder kan maar niet zo aan een klant een krediet of betalingsregeling aanbieden, maar moet zich specifiek informeren over diens financiële positie, kennis, ervaring, doelstelling en risicobereidheid, voor zover dit redelijkerwijs relevant is voor het verstrekken van het krediet. Derhalve best iets om over na te denken, omdat boetes en dwangsommen in het vooruitzicht worden gesteld bij overtreding. Tevens dient in de betrokken onderneming iemand aanwezig te zijn die over een vergunning beschikt. Het behoeft nauwelijks nadere toelichting dat diverse franchisegevers direct met deze wetgeving te maken kunnen krijgen.

Maar er is meer
Enige jaren geleden is de Wet Toezicht Kredietwezen van kracht geworden. In de uitvoeringsregeling van deze wet is een bepaling vastgelegd dat ondernemingen onderzocht moeten worden die geld aantrekken om dit vervolgens door te plaatsen, al dan niet in de vorm van een lening, aan andere onderdelen in de groep of het concern. Het lijkt erop of we hier uitsluitend over concerns praten, maar dat is slechts schijn. Ook een personal holding met een werkmaatschappij, een onroerend goed vennootschap en een pensioen BV hebben met deze wet te maken. En een franchisegever die geld aantrekt van buiten (bijvoorbeeld van een bank) om leningen te verstrekken aan franchisenemers, valt onder de werking van deze regels. Het gaat er daarbij niet om of je financiële dienstverlener bent, het gaat erom of je er mede een bedrijf van maakt om geld aan te trekken dat aan andere bedrijven ter beschikking wordt gesteld. In de franchisewereld minder theoretisch dan op het eerste gezicht lijkt in de financiering. Wie wel en wie niet onder de regels valt is moeilijk te bepalen en de De Nederlandsche Bank (DNB) als toezichthouder is druk bezig om dit uit te zoeken. De criteria zijn allerminst duidelijk. De aanmeldingsplicht voor deze wet is intussen royaal achter de rug, we kunnen slechts hopen dat DNB geen franchisegevers in het vizier heeft om hiertegen actie te ondernemen.

Jan C. Bezemer