Roger Rouwette (28) is sinds september
2001 franchisenemer bij Speedheat. “Ik werkte toentertijd in de bloemenbranche,
maar ik was op zoek naar iets anders. Ik heb overwogen om een eigen bloemenzaak
te openen. Daar heb ik vanaf gezien. Je maakt hele lange dagen, de verdiensten
zijn gering en het risico is groot. Als je verkeerd inkoopt of je omzet valt
tegen, kun je aan het einde van de dag je hele voorraad in de prullenmand
gooien. Bloemen zijn bederfelijke waar. Daar moet je tegen kunnen als ondernemer.
Ik zou er slapeloze nachten aan overhouden denk ik. Als ik nu een slechte
week heb, mis ik wel omzet. Maar mijn voorraad verliest zijn waarde niet.
Het ondernemerschap trok me wel, maar niet in de bloemenbranche.”
Een bedrijfsadviseur wees hem op het bestaan van franchising en adviseerde
Roger Rouwette om eens met Speedheat te gaan praten. Een compleet andere tak
van sport want het leggen van vloerverwarming is heel iets anders dan het maken
van een fraai boeket bloemen. “Dat klopt”, erkent Roger Rouwette. “Maar
ik ben redelijk technisch aangelegd, al zeg ik het zelf. Ik heb vroeger op
de LTS gezeten, dus techniek is geen vreemd begrip voor mij. Tevens biedt Speedheat
nieuwe franchisenemers een cursus aan om de technische handelingen onder de
knie te krijgen. Daarnaast heb ik naast het werk ook een cursus installatietechniek
gedaan om mijn kennis te verbreden.”
Waarom zou een consument kiezen voor Speedheat als er zoveel andere systemen
zijn op het gebied van vloerverwarming? Met die vraag komt het ondernemerschap
van Roger Rouwette volledig tot uiting. Zonder enige aarzeling vertelt hij
enthousiast: “Er zijn inderdaad veel doe-het-zelfsystemen, maar die moet
je zelf aanleggen of iemand inhuren die dat voor je doet. Het voordeel van
Speedheat is dat wij niet alleen het product leveren, maar wij installeren
het ook. Het is heel dun materiaal, één of hooguit twee millimeter,
inclusief egalisatielaag. Je kunt het gemakkelijk in bestaande woningen toepassen.
Als de klant bijvoorbeeld ook een nieuwe tegelvloer wil, kan dat. Dan werk
ik samen met een tegelzetter. Wij leveren maatwerk, ongeacht de ondergrond
en ongeacht de grootte van de kamer.”
Naast het technisch uitvoeren van zijn vak, is het actief zoeken naar nieuwe
klanten belangrijk. Roger Rouwette: “Als ik kijk naar het soort werk
dat ik doe, is dat gevarieerd. Ik werk soms in nieuwbouwprojecten, maar wordt
ook ingeschakeld bij woningrenovatie. Het is belangrijk dat mensen je weten
te vinden. Ik doe dat op verschillende manieren. Ik laat bijvoorbeeld informatiemateriaal
achter bij tegelzetters die mij inschakelen, ik adverteer regelmatig in huis-aan-huisbladen
en laatst heb ik een radiospot laten maken. Wat natuurlijk ook heel belangrijk
is: mond-tot-mondreclame. Als je een goed product aflevert, vertellen mensen
dat aan hun vrienden en kennissen en op die manier kom je weer aan nieuwe klanten.”
“
Het is lastig om precies aan te geven hoeveel vloerverwarmingen ik leg. Soms
heb je een kleine opdracht voor zeshonderd euro, soms ben je dagen bezig met
een vloer van wel vijfduizend euro. Gemiddeld leg ik zo’n twee tot drie
vloeren per week aan, pakweg tien per maand. Ik streef ernaar dat aantal te
verdubbelen. Dan zou ik vier dagen per week bezig zijn met het vak en één
dag kunnen besteden aan acquisitie. Zover ben ik nog niet. Ik werk nu als eenmansbedrijf.
Ik sluit niet uit dat er ooit personeel komt, want ‘nee’ verkopen
bestaat niet. Maar zover zijn we nog niet. Voorlopig is het een dun belegde
boterham, maar ik ben tevreden. Ik heb geen moment spijt gehad van de beslissing
om voor mijzelf te beginnen.”
Schipper
Frans Schot (47) was als binnenvaartschipper zelfstandig ondernemer. Maar
hij koos zes jaar geleden toch voor franchising. “Een vriend van
mij, Jos van Assche, kende Ronny Prang (directeur van Speedheat Nederland
B.V.). Hij was destijds pas gestart met Speedheat in Nederland en op zoek
naar franchisenemers. Ik was voor mijn werk veel van huis en de kinderen
zag ik weinig omdat je die niet door heel West-Europa kunt meenemen. Geen
ideale situatie. Jos en ik zijn toen samen aan het avontuur begonnen. Aanvankelijk
bleef ik ook nog deels varen. Ik paste mijn vaarschema aan op de opdrachten.
In het begin was het pionieren, niet alleen voor mij, maar ook voor de
franchisegever. Wij moesten beiden onze weg vinden. Speedheat is van oorsprong
een Zuid-Afrikaanse formule. De manier waarop ze daar met hun franchisenemers
omgaan, is heel anders dan in onze cultuur. Daar wordt je te verstaan gegeven
wat je te doen hebt. Zoiets werkt niet in Nederland. We hebben het voor
onze kiezen gehad, het liep niet goed. Ronny Prang heeft toen een manager
aangesteld en dat was een gouden greep. Die man luisterde naar ons als
franchisenemers. Niet dat we overal gelijk in kregen, maar we werden serieus
genomen.”
“Samen met Jos en zijn vrouw Tineke runnen we onze
Speedheat-vestiging. Tineke zorgt voor de administratie. Dat doet ze echt
fantastisch. In het
begin wist ik niets van franchising en niets van vloerverwarming. Je moet
natuurlijk geen twee linkerhanden hebben, maar afgezien daarvan leer je het
meeste door het gewoon te doen. In het begin stapte Jos in de auto en viel
bij bedrijven binnen om zich voor te stellen. Tegenwoordig is het lastiger
om zo zonder afspraak binnen te komen. We hadden ook het geluk dat we een
opdracht kregen op Texel. Daar was men zo tevreden, dat we ook de opdracht
kregen om in dertig vakantiewoningen vloerverwarming aan te leggen. Dat was
een geweldige opsteker natuurlijk.
Wij leggen veel vloeren aan in binnenvaartschepen.
Ik ken die wereld natuurlijk heel goed. We doen zaken met zo’n tien
bedrijven die gespecialiseerd zijn op het gebied van renovatie van binnenvaartschepen.
Natuurlijk mis
ik het varen wel eens. Ik was negentien toen ik in de leer ging als schipper
en op mijn vijfentwintigste was ik zelfstandig ondernemer met een eigen
schip. Maar je maakt lange dagen en het is voor de gezinssituatie niet
ideaal.”
Je moet als ondernemer de voordelen leren zien van franchising. Laatst zei
een franchisegever het heel treffend in jullie blad: “Als het de franchisenemer
goed gaat, dan gaat het met mij als franchisegever ook goed.” Dat is
de instelling die er moet zijn. Franchising moet je niet van bovenaf opleggen,
dat werkt niet in onze Nederlandse cultuur."
Varkenshouder
Precies op de dag dat hij zijn 25-jarig jubileum als varkenshouder vierde,
besloot Alfons Oosterwijk te stoppen met zijn bedrijf. Hij vond het genoeg
geweest. De varkenspest in 1997 en de MKZ in 2001 en de verwachte marktontwikkelingen,
hebben hiertoe bijgedragen. “Je bent als ondernemer overgeleverd
aan de grillen van de markt. Het ene moment leverde een biggetje van 23
kilo 120 gulden op en kon je er redelijk van leven, het andere moment bracht
het niet meer dan 30 gulden op. Terwijl de kostprijs rond de 100 gulden
lag”, vertelt Alfons Oosterwijk. Op het bedrijf werd computergestuurd
mengvoer aangemaakt. In de tussentijd las Alfons Oosterwijk de krant, waarin
hij een advertentie van Speedheat tegenkwam en hij besloot te solliciteren. “De
advertentie trok mijn aandacht omdat het werk meerdere facetten bevat:
een eigen bedrijf, commercieel werk, installatie- en administratieve werkzaamheden.
Ik ben geen persoon die vijf dagen per week op kantoor kan zitten. Ik ben
ondernemer, en deze kwaliteiten kan ik nu binnen mijn nieuwe bedrijf volop
kwijt.”
“
Als franchisenemer blijf ik zelfstandig ondernemer. In feite koop ik het
grootste deel van mijn benodigdheden bij de franchisegever en profiteer
ik van de kennis die inmiddels landelijk en wereldwijd is opgedaan. Je
betaalt wel een bepaald percentage van de omzet hiervoor, maar ik hoef
het wiel niet opnieuw uit vinden. Klanten voor mijn nieuwe bedrijf vind
ik door het bezoeken van tegel- en keukenzaken, aannemers en installatiebedrijven.” Tevens
wordt de markt bewerkt met het plaatsen van advertenties en het versturen
van gerichte mailings."
Alfons Oosterwijk: "Je kunt gerust zeggen dat het bedrijf 'op koers
ligt'. De prognoses in het opgestelde ondernemersplan worden ruimschoots
gehaald, ondanks een neergaande economie. Mijn vrouw heeft haar oude beroep
weer opgepakt en is drie dagen per week in de apotheek in Olst te vinden
als apothekersassistente."
De familie Oosterwijk heeft gebruik gemaakt van de opkoopregeling van de
overheid. Deze regeling zorgt ervoor dat er varkensrechten uit de markt
genomen worden en de bijbehorende schuren gesloopt kunnen worden. De provincie
Overijssel deed alleen niet mee aan het slopen van schuren omdat dit voor
de provincie te duur zou zijn. De leegstaande schuren worden nu omgebouwd
tot ateliers, waar kunstenaars aan de slag kunnen in uiteenlopende branches.
Zo zitten er enkele schilders, anderen houden zich bezig met het maken
van voorwerpen van metaal en sommigen geven voorstellingen voor kinderen.
Ook zijn er ruimtes verhuurd als opslag van goederen. In veel van deze
ruimtes wordt meteen gekozen voor de aanleg van vloerverwarming. Het grote
voordeel hiervan is dat je van tevoren kunt programmeren wanneer je de
ruimte verwarmd wilt hebben en dat het maken van de kosten eenvoudig bij
te houden is.” Ook is het volgens Oosterwijk zo, dat bij een verwarmde
vloer de ruimtetemperatuur een stuk lager kan zijn. Immers als men de voeten
warm heeft voelt men zich een ander mens. “Je kunt gerust zeggen,
een grote beslissing, die goed is uitgepakt voor alle gezinsleden”,
besluit hij.
Bert Jongen |