Als ik een bestaand bedrijf wil overnemen met een bepaalde franchiseformule, kan ik deze formule opzeggen?
Overname van een franchisezaak gebeurt altijd in samenspraak met de franchisegever, die dan een nieuw contract zal willen aangaan, meestal voor vijf jaar.
Als een franchisenemer zonder overleg met de franchisegever zijn bedrijf verkoopt, kan hij in grote juridische en dus financiële problemen komen omdat hij in strijd met zijn franchiseovereenkomst kan handelen. Als je een franchisebedrijf wilt overnemen kun je dus ook met problemen te maken krijgen als de verkoper klem komt te zitten door het niet nakomen van zijn afspraken met de franchisegever.

Stel dat een aankomend franchisenemer over geen enkel eigen vermogen beschikt, zijn er dan andere perspectieven om toch een franchisewinkel te kunnen beginnen?
Die perspectieven zullen gering zijn, omdat bijna elke franchise een eigen inbreng verlangt. Heb je een eigen woning met een overwaarde, dan kan die overwaarde een eigen vermogen vormen.
Wat je verdere mogelijkheden zijn is bij familie, vrienden of kennissen een achtergestelde lening opnemen. Ook kun je proberen ergens in dienst te treden met het perspectief op overname of start van een eigen vestiging. Soms is een franchisegever bereid aan eigen goed functionerend personeel extra faciliteiten te verstrekken.

Kunt u mij het verschil uitleggen tussen hard-franchise en soft-franchise (met name gericht op administratieve/financiële verslaglegging aan franchisegever)?
De eisen die in de praktijk worden gesteld over de verslaglegging en de rapportage aan de franchisegever verschillen heel sterk. In het algemeen zijn de eisen strenger bij hard-franchise en beperkter bij een soft-franchise.
Als de franchisegever bepaalde garanties afgeeft -en dat kan ook zijn in de vorm van centrale betaling- dan zal de franchisegever tenminste regelmatig willen weten hoe de financiële positie van de franchisenemer is.
Als de franchiseorganisatie actief wil opereren, zal zij informatie nodig hebben voor de sturing. Zeer actieve franchiseorganisaties hebben de kassa's gekoppeld aan het hoofdkantoor om dagelijks de aangesloten bedrijven te kunnen volgen en dus te kunnen helpen met bijsturen. De FUN is voorstander van een uitgebreid informatiesysteem om zo de concurrent altijd te snel af te kunnen zijn.

Ik ben al 5 jaar franchiser en met veel plezier. Maar nu hebben we een verschil van mening. In ons contract staat dat wij over tenminste 95% van de inkoop fee moeten betalen. Dus wij konden voor maximaal 5% bij derden inkopen. Na 5 jaar ziet onze directeur dit nu anders. Hij wil dat wij over 100%, fee gaan betalen en heeft de facturen al verzonden. Dit ook met terugwerkende kracht over de jaren 2000 en 2001. Dit kan toch niet zomaar?
Er spelen in de vraag twee kwesties: het inkopen bij derden en de betaling van fee daarover. Zoals ik de vraag lees is het betalen van fee over 95% van de inkoop steeds vertaald als het maximaal vrij mogen inkopen van 5%. Het is de vraag of deze interpretatie juist is. Zijn er in het verleden franchisers geweest die meer dan 5% extern hebben ingekocht en is dat toegestaan? Als daar nooit iets van gezegd is zou je daaruit af kunnen leiden, dat je veel meer dan 5% extern mag inkopen, maar dat je dan over tenminste 5% van de inkopen geen fee betaalt. De directeur geeft nu kennelijk een andere interpretatie en zegt 100% is ook tenminste 95% en gaat ook nog eens jaren terug. Dat is niet fraai en past in mijn beleving niet in een goede franchiserelatie. Je kunt je franchisesysteem niet zomaar op essentiële punten wijzigen zonder daarover tenminste overleg te hebben gevoerd. Op de spits gedreven is het voer voor juristen. Wat staat in het contract en in het handboek? Wat is het gebruik tot op heden? Mogen de franchisenemers daar rechten aan ontlenen? Nu de organisatie jaren terugvordert is het het waard om een jurist hiernaar te laten kijken, want het gaat om veel geld. Beter dan een proces hierover is het natuurlijk dat in goed overleg een oplossing wordt bereikt.