Verleden en heden
10 jaar franchising, 10 jaar groei. Blijkbaar is commerciële samenwerking
voor steeds meer ondernemers een lonkend alternatief. De successen van Blokker,
Etos, Pearle, McDonalds en Bakkerij Bart zijn alom bekend. Echter de zakelijke
dienstverlening heeft in het afgelopen decennium de grootste groei doorgemaakt.
De Klussenier, Door Trainers en de Hypotheker waren 10 jaar geleden al actief
en genieten inmiddels landelijke bekendheid. Maar daarnaast zijn vele nieuwe innovatieve
formules als Pirtek, Extra Hands en Olympia Uitzendbureau in de Nederlandse franchisemarkt
actief geworden.
Dat franchising in vele sectoren toegepast kan worden is inmiddels dus wel duidelijk.
Maar dat franchising niet alleen voor eenvoudige producten of standaard dienstverlening
geschikt is weet nog niet iedereen. Met behulp van nieuwe geautomatiseerde technologieën
zijn formules in staat meer gecompliceerde dienstverlening aan te bieden. Vaak
in combinatie met geavanceerde relatiebeheersystemen. De hypotheekformules zijn
als kool gegroeid. Maar zeker ook een franchiseorganisatie als Netwerk Notarissen
met nu bijna honderd vestigingen bewijst dat franchising in een meer gecompliceerde
omgeving, mits goed georganiseerd, ook werkt!
| |
Natuurlijk hebben we
in het afgelopen
decennium niet alleen
maar successen gezien |
Is nu alles goud dat er blinkt?
Natuurlijk hebben we in het afgelopen decennium niet alleen maar successen gezien.
Er zijn ook ‘bloopers’ geweest als Ayk Suncentre, Superclub en Vitamine
Huis. Helaas gaat in de val van de franchisegever vaak ook een aantal individuele
franchisenemers mee. Meestal zijn een te lichtzinnige voorbereiding en een te
magere financiële basis toch dé oorzaken voor het uiteindelijk falen
van de organisatie.
Maar soms spelen er ook hele andere oorzaken een rol. Bijvoorbeeld grote organisaties
met in de kern goede winkelconcepten als Milo van Vendex, later VendexKBB en Primafoon
van KPN hebben als gevolg van nieuwe strategieën afscheid genomen van hun
franchiseformules. Formules en ondernemers maken dan vaak moeilijke periodes door
in afwachting van betere tijden. Maar ook een goede ‘financiële backbone’
alleen is niet voldoende voor succes. Dat bewijzen diverse initiatieven in de
financiële dienstverlening. Zo maakte Nationale Nederlanden recentelijk nog
bekend dat vanwege een gebrek aan succes afscheid genomen is van Probe, een formule
voor persoonlijke financiële planning.
Een belangrijke ontwikkeling in het afgelopen decennium is geweest dat franchising
steeds meer beïnvloed is door juridische aspecten. Met name de opvolgende
wijzigingen in de mededingingsregels hebben hier volop aanleiding voor gegeven.
Helaas heeft ook de claimcultuur in franchisend Nederland zijn intrede gedaan.
Vaak wordt daarbij verwezen naar de zorgplicht voor franchisegevers, bijvoorbeeld
met betrekking tot prognoses. Inderdaad, openheid en zorgvuldigheid bij het verstrekken
van informatie zijn zeker vereist. En dat kan nog wel eens meer en zorgvuldiger.
Echter de (aspirant)ondernemer handelt voor eigen rekening en risico en is zelf
verantwoordelijk voor zijn beslissingen, of hij zich nu wel of niet aansluit bij
een formule. De kandidaat-ondernemer hoopt met een formule die zich bewezen heeft
maximale kans op succes te hebben. Op die kans van slagen dient hij zich zelf
grondig te oriënteren. Indien de ondernemer uiteindelijk voor een franchiseorganisatie
kiest en de prognose komt onverhoopt niet uit dan kan hij die verantwoordelijkheid
voor het mislukken niet achteraf bij de franchisegever neerleggen. Het resultaat
van diverse juridische procedures is geweest dat er een ‘verkramping’
is ontstaan bij menig franchisegevers om indicatieve cijfers af te geven over
de mogelijkheden van een nieuwe vestiging. Echter bij deze ‘verkramping’
heeft niemand baat. Immers de franchisegever heeft de meeste ervaring in huis
en zijn inschatting is daarom ook zeker gewenst. Gelukkig worden de claims slechts
zelden gehonoreerd.
De toekomst
Een glazen ‘franchisebol’ heb ik niet. De afgelopen 10 jaren waren
voor een groot deel de jaren van economische groei. Echter aan het begin van het
huidige decennium is een kentering zichtbaar. Recessie en ontslagen zijn aan de
orde van de dag maar zijn ook voor veel franchisemanagers onbekend. Wat zijn de
gevolgen? Wie begint er nu een eigen zaak? Welke bank financiert nu nog een starter
in een verdringingsmarkt? Kan de formule wel snel genoeg het roer omgooien en
de formule aanpassen? En kunnen of willen de aangesloten franchisenemers wel mee
in de noodzakelijke formulewijzigingen? Anders gesteld, blijft franchising onder
de gewijzigde omstandigheden nog altijd een aantrekkelijke organisatievorm?
Ik ben ervan overtuigd dat dit zeker het geval is. Juist bij een minder sterke
concurrentiepositie zoeken ondernemers ondersteuning in een samenwerkingsverband.
Echter uitzonderingen zullen er ook zijn. De kwaliteit van het management van
de franchisegever maar ook de kwaliteit van de franchisenemers, zal doorslaggevend
zijn. Nu moet blijken of organisaties kritisch genoeg zijn geweest bij de selectie
van medewerkers en franchisenemers. De keerzijde van de ‘slecht weer medaille’
is overigens ook dat er weer meer kandidaten beschikbaar komen die zich al dan
niet gedwongen gaan oriënteren op het zelfstandig ondernemerschap.
Het franchisemanagement verlegt de focus. Was eerst vooral groei belangrijk, nu
staat kostenbewustzijn centraal. Het rendement van de franchisegever is vaak gekoppeld
aan de resultaten van de franchisenemers. Interne regels en procedures worden
aangescherpt. Verschraling van de dienstverlening ligt op de loer. Maar gaat dat
niet ten koste van de franchisenemer? Heeft de franchisenemer niet juist nú
extra hulp nodig? En hoe kan de voorsprong behouden worden op de zelfstandige
ondernemer zonder formule. De franchisegever zal hierop moeten inspelen door selectief
te investeren: |
Slotopmerking
Welke formule hanteert niet de leuze ‘bewezen succesvol systeem’?
Het bewijs mag nu geleverd worden! Juist nu mag van franchisegever en franchisenemers
een extra tijdsinvestering worden verwacht in het verdiepen van de onderlinge
samenwerking. Met als ultiem doel het verbeteren van de prestaties van de franchisenemers
en het duurzaam verhogen van omzet en rendement van beide partijen. Want dat is
waar de schoorsteen van rookt!
Kortom: meer zorg voor elkaar! Niet juridisch gedreven, niet als politiek of
maatschappelijk statement, maar als noodzakelijk concurrentiemiddel.
drs. Joost Bos |