GEINIG

To be or not to be...

To be an admirable International franchisor in the USA, dan moet je toch met een aantal flagstores dominant aanwezig zijn in Europa. Londen, Parijs en Rome zijn dan bij uitstek de plaatsen om je breed te profileren. Na de grote verlichting kwam ook Moskou in beeld en gezien de historische banden met Japan is Tokio haast een verplicht nummer. Voor Beijing zal het tegenwoordig weer wat moeilijker worden om een vestigingsvergunning te krijgen. Veel geld wordt er niet mee verdiend. Zeker niet door de franchisenemers. Voor een master-franchisecontract heb je toch al gauw zo'n 3 ton dollars nodig en voor een niet vertaald en bijna niet aan te passen handboek is een ton dollars een vriendenprijs. Die bedragen passen niet zo bij ons. Voor die prijs gaan wij net zo makkelijk met de digitale camera zelf even kijken en met een beetje jatten, plakken en knippen kunnen wij het veel goedkoper zelf dupliceren. Franchise is immers het dupliceren van succes, van wie dat dan ook is.
Daar zijn wij niet moeilijk in.

Wij hebben die expansiedrang niet zo erg. Toch zijn wij wel goed in export. Wij baggeren all over de world. Onze bloemen ondersteunen de paus en wij exporteren een bedrag aan kinderbijslag en ontwikkelingshulp waar sommige landen hun hele begroting mee kunnen financieren. Maar ons intellectueel eigendom middels franchise exporteren is een ander verhaal. Met een paar discounters naar België lukt het nog wel maar dan heb je ons International avontuur wel zo'n beetje gehad. Trouwens waar zouden wij ons druk over maken. Als Europa echt een feit is zijn wij het imago van International weer helemaal kwijt.

Waar wij ons natuurlijk wel druk over kunnen maken is de import van franchiseformules. Kunnen wij die concurrentie aan? Zijn wij echt leuker en beter? En wat veel belangrijker is, kunnen de franchisenemers meer verdienen met een geïmporteerde formule dan met onze eigen formules? Wij kunnen natuurlijk geen importvergunningen weigeren omdat ons inziens de fee te laag is of de franchisenemers teveel kunnen verdienen.
Hoewel dat toch wel geinig zou zijn.
Nee, wij moeten wellicht zelf een oplossing verzinnen. Om een gezonde franchiseformule te runnen is een hoge fee nodig. Waarom? Omdat in Nederland een formule van pak hem beet 25 franchisenemers al gauw een hele grote keten is. En daar ligt misschien het probleem. Wij moeten groter om de overhead soepeler te kunnen financieren en de winkelcoaches beter te kunnen betalen. Dan toch maar exporteren om voldoende schaalgrootte te krijgen...

Maar om op de Amerikanen terug te komen, ze kunnen het wel. Niet voor niets gaan wij elk jaar, volledig fiscaal aftrekbaar naar de International Franchise Expo in Washington DC. Want daar gebeurt het toch allemaal. Wat denkt u van het absolute en nog steeds niet geëvenaarde record van Subway Sandwich die in een jaar maar liefst 1.134 vestigingen middels franchise opende. Dan is in Nederland een prognose van 10 nieuwe vestigingen per jaar, die de meeste dan ook nog niet eens halen, niet echt het summum van franchiseland nr. 1 in Europa. Maar wij komen er wel. Wij hebben nog een dik half jaar te gaan. En... ga eerst maar eens lekker met vakantie. Zeker als u in franchiseland werkzaam bent heeft u dat vast hard nodig. Wij in ieder geval.

Veel plezier waar en waarmee dan ook.

Frank R Marsman