In deze rubriek de gemakkelijkste vorm van journalistiek; de redactie legt een aantal vragen voor aan iemand uit de samenwerkingswereld en laat hem of haar kort antwoorden, zonder interventies. "Formulebeheer doe je met elkaar" is de lijfspreuk van Wim Markwat, directeur van Snackworld BV, de beheerder van de formules Merksnack, Family Cafetaria en Kelly's met samen meer dan 100 vestigingen.

1. Wat is het grootste succes in je carrière?
Met beide benen op de grond staande, de kennis die ik in de praktijk heb opgebouwd ten dienste stellen aan onze franchisenemers.

2. Wat was minder succesvol in je carrière?
De cafetariabedrijven die ik tot 1993 exploiteerde en die bijzonder succesvol en onderscheidend waren, te verkopen en daarna van voren af aan met een franchiseformule te beginnen. Het was veel simpeler geweest om deze bedrijven als pilot te gebruiken en vanuit die cafetaria's een organisatie op te bouwen.

3. Hoeveel uren werk je per week?
Veel te veel. Ik hanteer de stelling dat eerst anderen geld moeten verdienen en dan pas ik. Daardoor eis ik dat onze organisatie met zo laag mogelijke kosten een optimaal mogelijk product levert. Wij hebben de afgelopen jaren te veel organisaties gezien die eerst aan zichzelf denken en dan pas aan hun franchisenemers.

4. Hoeveel tijd besteed je aan je gezin?
Wanneer je, zoals ik, teveel tijd aan het werk besteedt, gaat dit altijd ten koste van iets: je vrouw, de kinderen en je privé-leven komen dan in de knel. Mijn voornemen is steeds om dit te veranderen, maar er is altijd iets dat dit in de weg staat. Het grote voordeel is dat mijn vrouw en kinderen allemaal actief zijn binnen onze bedrijven, waardoor er veel begrip is.

5. Wat is het leukste aspect van je formule?
Het leukste blijft door je kennis, ervaring en visie de ondernemers steeds beter te laten worden en de organisatie te zien groeien en verbeteren. Onze visie op franchising is dat je vanuit de aangesloten ondernemers probeert de formule te leiden en te ontwikkelen.

6. Wat vind je een van de betere franchiseformules en waarom?
Mijn waardering gaat uit naar formules die in staat zijn om samen met franchisenemers in de organisatie intensief met de formule bezig te zijn. Mijn indruk is dat veel formulebeheerders denken dat zij de wijsheid in pacht hebben en dat alleen een strak van bovenaf geleide organisatie een goede formule is. Er zijn er maar weinig die ook een eigen formulecultuur hebben. Het is als buitenstaander niet mogelijk om aan te geven welke de beste of een goede formule is, want je ziet alleen de uitstraling en de buitenkant van een formule.

7. Wat staat er boven aan je verlanglijstje?
Een goed functionerende organisatie met een breed serviceapparaat naar de franchisenemers, waaronder opleidingen, inrichting- en bouwbegeleiding, administratie, formulemanagement, projectontwikkeling, reclame en promotie. Wij zijn best goed en intensief bezig maar voor het echte professionele werk moet je nog wat verder zijn.

8. Wat is je beste en wat is je slechtste eigenschap?
Mijn beste eigenschap is mijn oprechtheid en inzet waarmee ik dingen doe. Mijn slechtste eigenschap is mijn emotionele wijze van reageren als ik ben geraakt door dingen. Ook dat is altijd oprecht, maar zakelijk niet altijd wenselijk.

9. Wat doet u in uw (schaarse) vrije tijd?
In mijn vrije tijd ben ik altijd druk bezig met hardlopen, sportschool, basketbal en uiteraard thuis met het gezin en boodschappen. We hebben een vakantiehuis waar we te weinig zijn, maar waar wij wel echt tot rust komen. Ons gezin werkt direct en indirect mee met het bedrijf en daardoor is er gelukkig begrip voor het te weinig thuis-zijn en het verzaken van taken in het huishouden.

10. Wat vind je van je franchisenemers?
De franchisenemers zijn je zakelijke partners met wie je het samen moet waarmaken. Als zij niet onvoorwaardelijk achter de formule staan loop je dood. Het is echter ongelooflijk moeilijk om dat streven gerealiseerd te krijgen, want het zijn eigen ondernemers met - als zij goed zijn - een eigen mening en standpunten. Daar is op zich niets mis mee maar ze kijken vaak alleen maar naar hun eigen situatie en kunnen of willen niet verder kijken.