Het hol van de leeuw
De ‘Onderneem ‘t!’ beurs is geweest en de stemming is positief. Een meevaller die we best kunnen gebruiken. Want lang niet overal gaat de vlag uit nu de jaarcijfers over 2009 binnen zijn. De optimisten kijken al naar voren, 2009 is geschiedenis. Macrocijfers rechtvaardigen gematigd optimisme, hoewel de nieuwe regering veel geld zal moeten vinden. Hoe we het ook bekijken, met z’n allen krijgen we die rekening gepresenteerd. Vroeger of later. Dat kan tot nieuwe onrust leiden. Afhankelijk van de uiteindelijke kleur van de regering zal de te grote overheid drastisch moeten worden ingeperkt (bezuinigen), of de markt zal het geld moeten opbrengen via lastenverzwaring.
Het franchisebedrijfsleven doet er mijns inziens goed aan vooralsnog voorzichtig te zijn met ambitieuze groeiprognoses, want een regering kan gemakkelijk roet in het eten gooien en het broze herstel van bestedingen weer om zeep helpen. De consument is nerveus, weinig optimistisch en extra spaarzaam, zo wijzen de cijfers uit. Laat de heren en dames in Den Haag het maar even zelf uitzoeken maar trek voorzichtig je eigen plannen. Kijk naar je eigen sterkte en zwakte. In het hol van de leeuw ga je een hongerige leeuw niet vragen wat hij wil eten.
Toch hoef je het hol van de leeuw niet altijd te mijden. Zie McDonald’s in Frankrijk. Zo’n jaar of tien geleden vernielden boze Franse boeren een McDonald’s vestiging en kregen enkele van hen gevangenisstraffen opgelegd. Het antisentiment was groot. Het was niet het enige agrarische protest tegen de Amerikaanse franchisegever. Toch mijdt McDonald’s de boeren niet, integendeel. In France Agricole van 25 februari legt McDonald’s uit wat het concern betekent voor de agrarische wereld en dat het intussen 10 jaar achtereen deelneemt aan de Salon de l’Agriculture. Een beurs van zijn leveranciers, niet van potentiële klanten. McDonald’s draagt bij aan de omzet van 30.000 agrariërs en aan bevordering van de voedselveiligheid. Alles in nauwe samenwerking met de sector en onder andere gericht op 20 procent reductie van de CO2 uitstoot per 2020.
Natuurlijk is dit een activiteit om het eigen imago te verbeteren. Maar daar is niks tegen en veel vóór. Met kwantitatieve gegevens tracht men de publieke beeldvorming te beïnvloeden en mensen er van te overtuigen dat McDonald’s niet alleen een voorzijde heeft waar geld ingaat maar ook een achterkant waar heel wat Franse bedrijven, boeren en werknemers een goede boterham verdienen. Dat besef is intussen wel doorgedrongen.
De franchisewereld in ons land kan hier lering uit trekken. Er mag nog vaker worden verteld welke positieve bijwerkingen franchising heeft voor de gemeenschap. Want dat beeld is onvolledig, vaak niet juist en nog altijd onderbelicht. Franchising is een gevarieerd en kleurrijk gezelschap van ondernemers van uiteenlopende pluimage, die een grote variëteit van leveranciers en medewerkers weet te binden en er voor zorgt dat door de efficiënte structuur de afnemer vrijwel ieder gewenst product of dienst tegen een scherpe prijs kan kopen. Een bron van welvaart en werkgelegenheid. Een bijdrage die er niet om liegt.
Amerikanen zeggen wel: do good and tell it. Die slogan zou best in de Nederlandse franchisegemeenschap passen! Maar vraagt dan wel actie, ook richting politiek.
Jan C. Bezemer, hoofdredacteur |
