Franchisenemers Lampenier: “Ze hebben ons aan ons lot overgelaten”

Het ging al langer slecht met Lampenier. Toch was het even schrikken toen de franchisegever op 2 december 2008 failliet ging. Hoe hebben de franchisenemers De Vogel uit Berkel en Rodenrijs en Wieger Greijdanus uit Assen die periode ervaren?

Beide heren hadden al lang van tevoren signalen gekregen dat het echt niet goed ging met Lampenier. “In de zomer was het al duidelijk dat Lampenier kwakkelde”, vertelt Greijdanus. “We kregen steeds meer berichten van verschillende verhuurders dat de huren niet werden betaald en we kregen steeds maar een minimale uitlevering van goederen. Half oktober hebben we als franchisenemers gezamenlijk een advocaat ingeschakeld. Achteraf gezien was dat misschien wel wat laat. Toen ontstond er namelijk een juridisch steekspel waarbij we voortdurend aan het lijntje werden gehouden door de franchisegever. Hij hield zich niet aan ultimatums en probeerde op die manier zo veel mogelijk tijd te rekken.”

Pand
De gevolgen van het faillissement waren het grootst voor de franchisenemers die een pand huurden van Lampenier. “Ik zat gelukkig in een eigen pand”, vertelt De Vogel. “Maar franchisenemers die een pand huurden van de franchisegever durfden hun franchisecontract niet op te zeggen omdat ze bang waren dat ze uit hun pand gezet zouden worden.” Ook hadden veel van hen moeite om een nieuw huurcontact te sluiten met de eigenaren van de panden. “Lampenier had een huurachterstand van een half jaar”, vertelt Greijdanus. “Officieel moet de eigenaar daarvoor een rekening indienen bij de curator. Maar daar ziet hij natuurlijk weinig van terug. Daarom hebben veel eigenaren geprobeerd de schuld te verhalen op de franchisenemers, bijvoorbeeld door beslag te leggen op de voorraad of door bij het afsluiten van een nieuw huurcontract een forse huurverhoging door te voeren. Ik heb geluk gehad. Ik heb een goed contact met de verhuurder en we zijn er dan ook snel uitgekomen.”

Problemen
Maar er kwamen natuurlijk nog meer problemen. Zo vertelt Greijdanus over de administratie die helemaal in handen was van Lampenier. “We moeten de administratie van het boekjaar 2008 helemaal opnieuw opzetten. Ik verwacht dat me dat twee tot drieduizend euro gaat kosten.” De Vogel vertelt over de problemen die hij had om nog goederen van de leveranciers te krijgen. “Ik heb alle leveranciers direct benaderd”, vertelt hij. “Veel leveranciers hadden nog geld tegoed van de franchisegever. Dus dat leverde veel gedoe op.”
Inmiddels hebben beide franchisenemers een doorstart kunnen maken bij Euretco. Toch verwacht De Vogel dat het nog zeker tot september duurt voordat alles weer loopt zoals het moet lopen. “We bestellen nu direct bij de leveranciers. Dat is daardoor omslachtiger en er staan wekelijks vijf vrachtwagens voor mijn deur. Euretco gaat dit allemaal beter stroomlijnen maar dat heeft nog even zijn tijd nodig. Ook zijn ze bezig met het opzetten van een nieuw concept waar we op wachten.”

Facturen
Terugkijkend op het faillissement vindt De Vogel dat hij er goed vanaf is gekomen. “Achteraf gezien had ik meer facturen van de franchisegever vast moeten houden”, zegt hij. “Door het faillissement heb ik namelijk veel kosten gemaakt. Ik heb de curator daar een rekening voor gestuurd en die heeft dat weggestreept tegen de openstaande rekeningen. Maar dan bleef er nog een behoorlijk bedrag over waar ik naar kon fluiten.”
Greijdanus heeft een nare nasmaak aan het faillissement overgehouden. “Ik vind dat ze ons qua levering aan ons lot hebben overgelaten. Al lang voor het faillissement hadden we veel klantbestellingen maar we kregen geen of weinig artikelen. Dit leverde natuurlijk veel boze en teleurgestelde klanten op die hun bestellingen annuleerden. Uiteindelijk hebben we via via toch nog wat artikelen kunnen bestellen maar we hebben veel goodwill verloren door de hele situatie. Verder geeft het te denken dat de franchisegever in die periode doorging met het werven van nieuwe franchisenemers. Er is toen zelfs nog een nieuwe overeenkomst afgesloten.”

Risico nemen
Tot slot vindt Greijdanus het erg vervelend dat hij een pand huurde bij Lampenier waardoor hij juridisch veel zwakker stond. “Aan de andere kant heeft een eigen pand ook nadelen”, vertelt hij. “In mijn vorige bedrijf had ik een huurcontract op mijn naam. Ik had vervolgens de grootste moeite om het over te laten zetten. Dus je weet toch nooit van tevoren waar je goed aan doet. Ondernemen blijft risico nemen.”